HBD thegapfather
สวัสดีวันเกิดตัวเองครับ…
เช้านี้พาวารีไปตักบาตรแต่เช้า พร้อมป๋า และแม่
( ใน 1 ปีจะมีแค่วันเดียวนี่ล่ะที่ได้ตักบาตรพร้อมพ่อ และแม่ )
ก็ไม่ได้มีอะไรมากกับวันเกิด แค่อายุเริ่มใช้เลข 3 เรื่องอื่นๆก็คงยังต้องมุ่งมั่นกันต่อไป
มีหลายๆอย่างที่อยากทำให้ตัวเอง เพื่อถือว่าเป็นการฉลองวันเกิด เช่น งดขนมและน้ำอัดลม
(อันนี้แมร่งเรื่องระดับชาติ ทำยากมาก) , เล่น HON ให้น้อยลง อาทิตย์ละครั้งสองครั้งก็พอ
(จะได้เอาเวลามาดูวารี) , เขียน Blog บ่อยๆ จะได้เป็นการทบทวน และสำนึกความเป็นตัวเอง,
ทุ่มเทงานที่โรงพยาบาลให้สุดๆจะได้เป็นประโยชน์ต่อสังคมซะบ้าง
ช่วงปีใหม่นี้ตั้งแต่ อ.อ๊อด ณ.HosxP มาช่วยจัดการ สะสางระบบงานให้ พร้อมกับแนวคิด และวิธีคิดที่ดี
อีแก๊ปก็มีไฟ มีพลังพร้อมที่จะทำงาน และต่อสู้กับบรรดาปลิงทั้งหลายได้
upระบบ
วันนี้ที่โรงพยาบาล Upgrade ฐานข้อมูลครั้งใหญ่ งานเลยเข้าตั้งแต่วันแรกของปีใหม่
แต่เราชอบอารมณ์แบบนี้เหมือนกัน รู้สึกว่าได้ทุ่มเทกับงาน ดูมีคุณค่ากับตัวเองดี
เสียงแมลงรำคาญ ในคราบสามัญชน บ่นพร่ำ สำรอก
ทำให้น่ารำคาญหัวจิตหัวใจในขณะทำงาน
ก็เลยถือคติ คนดีชอบทำ คนระยำชอบติ ไปก่อนในช่วงนี้
เราชอบบรรยากาศปีใหม่ เวลาที่เจอใครๆที่รู้จัก
ปกติ แค่ยิ้มทักทาย วันนี้จะพร้อมใจใช้คำว่า สวัสดีปีใหม่ แทนการยิ้ม
ทุกๆวัน น่าจะให้ คำว่า สวัสดีวันใหม่ แทน การยิ้มแบบปกติ ดูๆน่าจะดีเหมือนกัน
พรุ่งนี้วันเกิดเราละ
คืนนี้ต้องรีบนอนราตรี เพราะจะพาวารีไปตักบาตรตอนเช้า (สาธุ)
สวนผึ้ง Scenery และวารี

พา วารี ไป scenery มา….
ทั้งๆที่เป็นคนราชบุรีแท้ๆ แต่หารู้ไม่ว่าเป็นการไปนอนพักค้างอ้างแรมครั้งแรกที่ สวนผึ้ง ของเรา
ช่วงหลังๆคนให้ความสนใจที่นี่อย่างมากมายก่ายกอง ( เเล้วกรูเพิ่งรู้เหรอเนี่ย)
เราโชคดีหลายชั้น
ตั้งแต่ที่พัก ที่ได้รับการอนุเคราะห์คุณแม่น้องอ๋องที่เปิดคุ้มสวนผึ้งให้นอน (โคตรไฮโซเลย)
นอกจากนั้นแม่น้องอ๋องยังจัดการเรื่อง ticket เข้างานให้ทั้งๆที่ใครๆก็บอกว่ามัน เต็ม มานานแล้ว
ก่อนไปก็แอบไปอ่าน แอบไปมองทั้งเนื้อหาและรูปที่ชาวเน็ต post กันเกลื่อนแล้ว
ก็เลยเลือกเอารูปที่มันแปลกแหวกแนวมา post ให้ดูกันบ้าง
เผื่อจะได้รู้ว่าที่นั่นไม่ได้มีแค่ แกะ กองฟาง เทียน และหมอกขาวๆ
ส่วนรูปอื่น เดี๋ยวรอ วารี เลือกก่อนแล้วจะเอามา post ลงให้ดูอีกรอบ
มีโอกาสก็อย่าพลาดนะครับ ธันวาคม – มกราคม ของทุกปี
ปีหน้าเราก็คงไปอีกแน่นอน
ต่อไปถ้าอยากเอาสมองไปผ่อนไปพัก และพาวารีไปดีด๊าถ่ายภาพ
ในช่วงเวลาการหยุดที่ไม่ยาวนานนัก และใช้เวลาเดินทางแบบขับรถไม่เมื่อย
คงจะต้องเอาทะเลอย่างชะอำโยนทิ้ง
แล้วมุ่งหน้าไปรับลมหนาวๆเบาๆที่ สวนผึ้ง ซะดีกว่า
คนธรรมดา
เราเป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่ง
ซึ่ง หลงลืมอะไรบางอย่างหลายครั้ง…
เราเป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่ง
ซึ่งเคยทำให้เธอโกรธหลายครั้ง….
เราเป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่ง
ซึ่งเคยบกพร่องหลายครั้ง…
แต่
เราจะเป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง
ที่จะยืนเคียงข้างเธออยู่ทุกครั้ง
เราจะเป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง
ที่จะคอยดูแลเธออยู่ทุกครั้ง
และ จะเป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง
ที่จะรักเธอเพียง หนึ่ง ตลอดไป วารีนันท์

