สวนผึ้ง Scenery และวารี

พา วารี ไป scenery มา….
ทั้งๆที่เป็นคนราชบุรีแท้ๆ แต่หารู้ไม่ว่าเป็นการไปนอนพักค้างอ้างแรมครั้งแรกที่ สวนผึ้ง ของเรา
ช่วงหลังๆคนให้ความสนใจที่นี่อย่างมากมายก่ายกอง ( เเล้วกรูเพิ่งรู้เหรอเนี่ย)

เราโชคดีหลายชั้น
ตั้งแต่ที่พัก ที่ได้รับการอนุเคราะห์คุณแม่น้องอ๋องที่เปิดคุ้มสวนผึ้งให้นอน (โคตรไฮโซเลย)
นอกจากนั้นแม่น้องอ๋องยังจัดการเรื่อง ticket เข้างานให้ทั้งๆที่ใครๆก็บอกว่ามัน เต็ม มานานแล้ว

ก่อนไปก็แอบไปอ่าน แอบไปมองทั้งเนื้อหาและรูปที่ชาวเน็ต post กันเกลื่อนแล้ว
ก็เลยเลือกเอารูปที่มันแปลกแหวกแนวมา post ให้ดูกันบ้าง
เผื่อจะได้รู้ว่าที่นั่นไม่ได้มีแค่ แกะ  กองฟาง  เทียน และหมอกขาวๆ

ส่วนรูปอื่น เดี๋ยวรอ วารี เลือกก่อนแล้วจะเอามา post ลงให้ดูอีกรอบ

มีโอกาสก็อย่าพลาดนะครับ ธันวาคม – มกราคม ของทุกปี
ปีหน้าเราก็คงไปอีกแน่นอน

ต่อไปถ้าอยากเอาสมองไปผ่อนไปพัก และพาวารีไปดีด๊าถ่ายภาพ
ในช่วงเวลาการหยุดที่ไม่ยาวนานนัก และใช้เวลาเดินทางแบบขับรถไม่เมื่อย
คงจะต้องเอาทะเลอย่างชะอำโยนทิ้ง
แล้วมุ่งหน้าไปรับลมหนาวๆเบาๆที่ สวนผึ้ง ซะดีกว่า

update ชีวิต

เวลาหลวง…
เราได้ SERVER มาประจำที่โรงพยาบาลราคาครึ่งล้านบาท
เป็นอะไรที่ใหม่กับตัวเองทั้งเรื่อง Hardware ที่ต้องมาดูแลเองอย่างใกล้ชิด
และทั้ง software ที่ต้องมานั่งทำความเข้าใจกับ linux และ mysql commandline
เดือนนี้ทั้งเดือนเลยนั่งคลุกคลีอยู่กับ server  , db , alter , root , innodb , MuISAM และอื่นๆ
เวลาราช….
เราทำโรงเรียนในฝันของเราเสร็จละ……

เหนื่อยพอสมควร ตอนนี้เข้าท่าเข้าทาง และก็เดินหน้าต่อไป
ได้เพื่อนดี(พี่รุ่ง)ขนพลพรรคทหารหาญมาช่วย รื้อ ล้าง สร้าง เช็ด เซ็ต โรงเรียน

และโชคดีที่มีที่ปรึกษาที่ดี(ปุ๊ก) ที่ทำหน้าที่ไปพร้อมๆกับคำว่าแฟน
อ้อ…ปุ๊กต้องโดนอีกหน้าที่นึงก็คือ ผู้อำนวยการ (ใช้คุ้มเลยครับ)
ทุกอย่างเลยสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี เดี๋ยวว่างๆจะถ่ายรูปโรงเรียนมาอวดจ้ะ

PamPoi

หลานสาวสุดที่รักจ้ะ

update จ้ะ

ขออภัยมิตรรักแควน blog ที่เราห่างหายหัวไปเนิ่นนานนมเน (จะเล่นคำอะไรนัก)

ช่วงที่ผ่านมาก็ตั้งหน้าตั้งตาเคลียร์งาน CAI ให้เสร็จทันท่วงที
มี CAI หลายตัวเข้ามาให้ทำ แต่แล่นไปแล่นมาหายควับไปหลายราย
ไม่รู้ด้วยเหตุว่าเศรษฐกิจเป็นพิษ หรือเราคิดแพงไปก็ไม่รู้……
แต่ก็เอาละนะถ้าเป็นประเด็นหลัง ก็เข้าใจ พาณิชย์ศิลป์มันไม่ซื้อง่ายขายคล่อง
เหมือนก๋วยเตี๋ยวป้าแขกหรอกจ้ะ

อีกส่วนหนึ่งก็ไปลุ้นน้องต่อกับการสอบเข้าทำงานที่ รพ.ราชบุรี
โอ้โห !!   หนังยาวเลย ไม่สามารถเล่าที่นี่ได้ แต่ถ้าได้รู้ล่ะก็ มันจ้ะ
สุดท้ายน้องต่อได้ทำงานครับ ทำกับหัวหน้าที่น้องต่อคุ้นหน้า คุ้นตาดี ก็เราเองนี่ล่ะ

ฤดูกาลตอนนี้ของเราคือ งานเอกสาร และหนังสือทางราชการ ช่างขัดกับตัวเองเหลือเกิน
ไม่รู้คนอื่นคิดยังไง ทำไมเรารู้สึกว่ามันยาก มันอ้ำอึ้งยังไงบอกไม่ถูก

โรงเรียนก็ไปเรื่อยๆ รอคอร์สปิดเทอม  อุปสรรคก็มีขวางหู ขวางตาเล่นไปวันๆ
พอให้ใจได้เต้นจังหวะเร็วๆบ้าง จะได้ไม่เฉื่อยชา

เรื่องส่วนตัวก็ happy จ้ะ เพราะผู้หญิงคนนี้ดูแลเป็นอย่างดี