เช้านี้พาวารีไปตักบาตรแต่เช้า พร้อมป๋า และแม่
( ใน 1 ปีจะมีแค่วันเดียวนี่ล่ะที่ได้ตักบาตรพร้อมพ่อ และแม่ )

ก็ไม่ได้มีอะไรมากกับวันเกิด แค่อายุเริ่มใช้เลข 3 เรื่องอื่นๆก็คงยังต้องมุ่งมั่นกันต่อไป
มีหลายๆอย่างที่อยากทำให้ตัวเอง เพื่อถือว่าเป็นการฉลองวันเกิด เช่น งดขนมและน้ำอัดลม
(อันนี้แมร่งเรื่องระดับชาติ ทำยากมาก) , เล่น HON ให้น้อยลง อาทิตย์ละครั้งสองครั้งก็พอ
(จะได้เอาเวลามาดูวารี) , เขียน Blog บ่อยๆ จะได้เป็นการทบทวน และสำนึกความเป็นตัวเอง,
ทุ่มเทงานที่โรงพยาบาลให้สุดๆจะได้เป็นประโยชน์ต่อสังคมซะบ้าง

ช่วงปีใหม่นี้ตั้งแต่ อ.อ๊อด ณ.HosxP มาช่วยจัดการ สะสางระบบงานให้ พร้อมกับแนวคิด และวิธีคิดที่ดี
อีแก๊ปก็มีไฟ มีพลังพร้อมที่จะทำงาน และต่อสู้กับบรรดาปลิงทั้งหลายได้

เราชอบบรรยากาศปีใหม่ เวลาที่เจอใครๆที่รู้จัก
ปกติ แค่ยิ้มทักทาย วันนี้จะพร้อมใจใช้คำว่า สวัสดีปีใหม่ แทนการยิ้ม
ทุกๆวัน น่าจะให้  คำว่า สวัสดีวันใหม่ แทน การยิ้มแบบปกติ ดูๆน่าจะดีเหมือนกัน

พรุ่งนี้วันเกิดเราละ
คืนนี้ต้องรีบนอนราตรี เพราะจะพาวารีไปตักบาตรตอนเช้า (สาธุ)

เราโชคดีหลายชั้น
ตั้งแต่ที่พัก ที่ได้รับการอนุเคราะห์คุณแม่น้องอ๋องที่เปิดคุ้มสวนผึ้งให้นอน (โคตรไฮโซเลย)
นอกจากนั้นแม่น้องอ๋องยังจัดการเรื่อง ticket เข้างานให้ทั้งๆที่ใครๆก็บอกว่ามัน เต็ม มานานแล้ว

ก่อนไปก็แอบไปอ่าน แอบไปมองทั้งเนื้อหาและรูปที่ชาวเน็ต post กันเกลื่อนแล้ว
ก็เลยเลือกเอารูปที่มันแปลกแหวกแนวมา post ให้ดูกันบ้าง
เผื่อจะได้รู้ว่าที่นั่นไม่ได้มีแค่ แกะ  กองฟาง  เทียน และหมอกขาวๆ

ส่วนรูปอื่น เดี๋ยวรอ วารี เลือกก่อนแล้วจะเอามา post ลงให้ดูอีกรอบ

มีโอกาสก็อย่าพลาดนะครับ ธันวาคม – มกราคม ของทุกปี
ปีหน้าเราก็คงไปอีกแน่นอน

ต่อไปถ้าอยากเอาสมองไปผ่อนไปพัก และพาวารีไปดีด๊าถ่ายภาพ
ในช่วงเวลาการหยุดที่ไม่ยาวนานนัก และใช้เวลาเดินทางแบบขับรถไม่เมื่อย
คงจะต้องเอาทะเลอย่างชะอำโยนทิ้ง
แล้วมุ่งหน้าไปรับลมหนาวๆเบาๆที่ สวนผึ้ง ซะดีกว่า

เราเป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่ง
ซึ่ง หลงลืมอะไรบางอย่างหลายครั้ง…

เราเป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่ง
ซึ่งเคยทำให้เธอโกรธหลายครั้ง….

เราเป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่ง
ซึ่งเคยบกพร่องหลายครั้ง…

แต่

เราจะเป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง
ที่จะยืนเคียงข้างเธออยู่ทุกครั้ง

เราจะเป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง
ที่จะคอยดูแลเธออยู่ทุกครั้ง

และ จะเป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง
ที่จะรักเธอเพียง หนึ่ง ตลอดไป วารีนันท์

ขอให้พลังของท่านจงกลับมาครับ…

มีเด็กๆพร้อมที่จะเข้ามาจะเป็นบรรดาลูกๆ และลูกศิษย์กันมากมาย
รวมถึง แรง และไฟการทำงานของเราที่ดูจะเหมือนถูกจุดติดขึ้นมาอีกครั้ง

ทำให้ช่วง 2 เดือนที่ผ่านมานี้ เรามีความสุข และรู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก
อะไรมันก็ดูง่าย ดูสะดวก ดู Happy ไปหมด
คงจะเข้ากับ concept ที่ว่า ทำงานที่ตัวเองชอบ ภายใต้หลังคาเดียวกับคนที่เรารัก สุขใดก็ไม่ปาน

ปี 2552 เป็นปีที่ดีสำหรับเราเหลือเกิน
งานหลวงก็รุ่ง ลูกน้องก็สุดแสนดี
งานราชก็ไปได้ดีขึ้นเรื่อยๆ ตั้งแต่ปุ๊กเข้ามาช่วย
ใกล้สิ้นปีแล้ว  ปีหน้าเป็นอย่างไรไม่รู้ รู้แต่ว่าเราจะตั้งหน้าตั้งตาเก็บเงินขอปุ๊กมาเป็นของตัวเองสักที

http://blog.thegapfather.com/ นะครับ

ขออภัยที่ต้องทำให้ click เพิ่มอีก 1 ครั้ง

เมื่อวานมี meeting กับเพื่อนเก่าสมัยวัยเกรียนจ้ะ
ก็เลยรำลึกกันเรื่องสมัยประกวดร้องเพลง เล่นดนตรี คิดแล้วก็สนุก และมีภาพความทรงจำ ที่ทำให้ยิ้มได้เสมอ
เรา   พี่หมู  พี่ปู  เรียงจากซ้ายไปขวา

มาถึงตอนนี้วัยใกล้ 30 ก็เลยคิดจะรื้อฟื้น ถอนความทรงจำ มาย้ำให้ชัดเจนขึ้น ด้วยการที่จะกลับไปเล่นดนตรีกันอีก
ทุกวันอาทิตย์

ว่าแต่…. guitar เราเก็บไปไว้ไหนวะ (- -)

ความจริงแล้วเราเป็นคนไม่ชอบหนังอินเดีย เพราะมีความรู้สึกว่า จะเต้นกันทำไมนัก (- -’)
แต่ด้วยรางวัลการันตีหนังเรื่องนี้แล้ว ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะไม่ลอง……

เรื่องราวเกี่ยวกับเด็กสลัม ที่ได้ไปแข่งรายการตอบคำถามเกมส์เศรษฐี
และเป็นคนทำแจ็คพอตเเตกได้เงิน 20 ล้านรูปี มีแต่คนครหาว่าเด็กสลัมจะรู้คำตอบรอบๆตัว
ได้มากมายขนาดนั้นเลยเหรอ

เนื้อเรื่องเลยพาปดูว่า คำตอบ ที่ตอบได้มีที่มาที่ไปอย่างไร…

สนุก   ซึ้ง    และแอบเชียร์ตัวเอกอยู่ตลอด
เราว่าไม่น่าพลาดนะถ้ามีโอกาส…….